Als we in het najaar van 2003 ( na vier maanden zwerven over de Oostzee) terug zijn, pakt Els met gemengde gevoelens weer het ritme op van het dagelijkse werk en leven. In het voorjaar 2004 maakt ze bekend dat zij met mij (Anton) een paar jaar wil gaan zeilen. Geen grote wereldomzeiling maar coasthoppen met einddoel de Middellandse Zee, Italië, Griekenland, Turkije, enzovoort!!! Geen grote oversteken (Golf van Biskaje) want daar houdt Els niet van. Twee nachten op zee vindt ze mooi genoeg. De Oostzee is ook een optie maar het nadeel is dat de seizoenen daar zo kort zijn en overwinteren bijna niet tot de mogelijkheid behoort.  De plannen worden wilder: Vertrek 1 mei 2006 en we zien wel wanneer we terugkomen!!!.We worden ”vertrekkers”. Dat het anders gaat lopen zal in het vervolg van dit verslag duidelijk worden. ONZE ZEIL-ERVARING   In de jaren zeventig wonen we in Boxmeer en zeilen in een Volksboot 420 op de Maas en aanliggende plassen. Mark en Toi (twee zonen) hebben al jong de smaak van het zeilen te pakken Zij kopen een eigen Flits en wij kopen ons eerste kajuitzeiljachtje. Daardoor wordt het vaargebied uitgebreid naar de Biesbosch. Een paar jaar later wordt het toch een groter zeiljacht. Een Start7, die ”vanRossumsTROOST” wordt gedoopt, en we maken de eerste tochten naar de Zeeuwse Wateren en de Belgische kust. In 1985 zeilt Anton, samen met zijn vrienden, de eerste overtocht naar Engeland met de Start7, waarmee ze prompt op de Engelse kust stranden. Wij verhuizen  dan naar Zevenbergen en natuurlijk moet ook de boot groter worden, een First 28. Tenslotte zeilen we nu op het grote water, Hollands Diep, Haringvliet en de Zeeuwse wateren.In onze vakanties maken we tochten naar Engeland (Wight), Franse Kust, Kanaaleilanden en Duitse Wadden. In 2002 maakt Anton, als opstapper, de tocht van La Coruna langs de Spaanse en Portugese kust en vandaar de oversteek naar de Azoren. Een maand later zijn we samen opstappers voor de tocht vanaf Fort William door het Caledonian Canal terug naar Nederland.  In de loop van de jaren is natuurlijk ook de boot ”groter gegroeid”. We zeilen zeven jaar een Gib Sea 106 en de laatste jaren een Dufour 36 Classic. Met de Dufour maken we in 2003 een tocht van vier maanden naar en over de Oostzee. Deze zwerftocht is onvergetelijk en de aanleiding om te vertrekkken.  EN DAN ! Samen hebben we besloten om een paar jaar te gaan zeilen en meteen komt er van alles op je af: Hoe zullen onze kinderen en kleinkinderen en de moeder van Els hierop reageren? Gaan we met de Dufour 36 of gaan we een ander(groter) zeiljacht kopen? Wat doen we met ons huis? Het betekent ook dat Els haar banen moet opzeggen. De kinderen reageren enthousiast. ”Leuk! Doen! dan hebben wij weer een adres waar we onze vakantie kunnen doorbrengen en tegenwoordig kun je heel makkelijk en goedkoop vliegen om op bezoek te komen”(Ze denken zeker dat Ryanair overal landt). Els haar moeder reageert lakoniek, Als jullie dat willen, dan moeten jullie dat doen. Ik kom wel op bezoek hoor.  De Dufour verkopen en op zoek naar een ander schip is een kwestie van voors en tegens op een rijtje zetten, plannen, kijken en kopen. Daar hebben we nog 2 jaar voor. Els haar werk opzeggen. Dat is toch wel even wennen aan het idee. Het meest emotionele besluit is om ons mooie “monumentale herenhuis” in Steenbergen, waaraan we erg verknocht zijn en waar we al 13 jaar in wonen, te verkopen. We hebben hier ook veel vrienden en bekenden waar we afscheid van moeten nemen. We gaan eerst toch maar op vakantie naar de Oostzee, wat uiteindelijk Zuid-Engeland en Kanaaleilanden wordt. (wordt vervolgd)